1. Wybierz lokalizacje o solidnej konstrukcji i jasno określonej nośności.
Blokada łańcucha punkty kotwiące należy umieszczać na elementach nośnych, takich jak ściany, ościeżnice lub wsporniki metalowe, unikając stosowania cienkich powierzchni dekoracyjnych lub miękkich materiałów.
Zgodnie z *Podręcznikiem konstrukcyjnym (wydanie szóste)* rozmieszczenie punktów kotwiczenia zamka łańcucha powinno spełniać wymagania dotyczące dokładności „zachodzenie linii środkowej ≤ ±1 mm, położenie pionowe szyny prowadzącej ≤ ±2 mm, położenie szyny prowadzącej od przodu do tyłu ≤ ±2 mm”, aby zapewnić ścisłe dopasowanie korpusu zamka do podstawy.
2. Rozsądne odstępy i liczba.
W przypadku scenariuszy wymagających pokrycia długim łańcuchem (takich jak rowery, drzwi, okna i płoty) zaleca się użycie co najmniej dwóch punktów kotwiczenia w celu utworzenia trójkątnej konstrukcji wsporczej, która może rozłożyć napięcie i zmniejszyć koncentrację naprężeń w pojedynczych punktach.
*Specjalistyczny Plan Konstrukcji Podpór* sugeruje: rozstaw punktów zakotwienia około 600 mm, przy czym górny i dolny punkt zakotwienia znajdują się odpowiednio 150 mm i 200 mm od granicy, zapewniając równomierny rozkład naprężeń.
3. Wybierz odpowiednie łączniki
Typowe rozmiary śrub: M6, M8, M10, M12, M16. Zwykle stosuje się standardową ilość czterech śrub, zapewniającą wystarczającą wytrzymałość na rozciąganie i ścinanie.
W przypadku wymagań wysokiego bezpieczeństwa (np. bramy przemysłowe, wejścia do magazynów) można zastosować kołki rozporowe o dużej wytrzymałości lub wkręty ze stali nierdzewnej. Kalibrację momentu obrotowego należy przeprowadzić po montażu, aby zapobiec poluzowaniu.
4. Rozważ zastosowanie konstrukcji zabezpieczających przed podważeniem
Główka zamka łańcucha wykonana jest ze stali ulepszanej cieplnie o wysokiej twardości (HRC55-60) lub stali węglikowej, charakteryzującej się doskonałą wytrzymałością na ścinanie. W połączeniu z konstrukcją korpusu zamka zabezpieczającą przed wyważeniem (np. pogrubionym języczkiem rygla, wewnętrzną strukturą zabezpieczającą przed przewierceniem) można jeszcze bardziej zwiększyć poziom ochrony.
5. Sprawdź obciążenie poinstalacyjne
Po instalacji można zastosować tester siły rozciągającej/ścinającej (np. stosując napięcie wstępne 10 kN, a następnie poziomą siłę skierowaną do przodu 8 kN) w celu przeprowadzenia na miejscu testów akceptacyjnych punktów mocowania, upewniając się, że rzeczywiste naprężenie nie przekracza projektowego współczynnika bezpieczeństwa (zwykle dwukrotnie).
Zalecenia praktyczne: W przypadku stosowania zamków łańcuchowych przy wejściach do budynków mieszkalnych punkty mocowania należy zamontować na górze i na dole ościeżnicy w odległości około 400 mm. W przypadku wejść do magazynów lub zakładów przemysłowych należy zastosować podparcie trzypunktowe (lewy, prawy i górny), używając w każdym punkcie śrub rozporowych M10 w rozstawie poziomym 600 mm w celu optymalnego rozłożenia naprężeń.
